Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image

| 17 november 2019

Scroll to top

Top

Primus @ Effenaar, 19-06-2011

Primus @ Effenaar, 19-06-2011
Redactie

Het legendarische Primus maakt niet vaak de overstap naar het Europese vasteland. En het is inmiddels ook ruim 11 jaar geleden dat de door Les Claypool aangevoerde formatie een langspeler uitbracht. Vergeten is men de band in Nederland in ieder geval niet. Zowel Paradiso in Amsterdam als de Eindhovense Effenaar waren in mum van tijd uitverkocht.

Alvorens het zover is moet het publiek zich zien te vermaken met The Hot Head Show. En dat valt nog niet mee. Een drietal wat duidelijk goed naar het hoofdprogramma heeft geluisterd, maar geen moment de genialiteit daarvan weet te benaderen. Sterker nog; het is ronduit vervelend en vermoeiend om naar te kijken en te luisteren. Gelukkig is de speeltijd beperkt tot een half uurtje.

Er staan twee gigantische opblaas astronauten op het podium opgesteld. Zodra de zaallichten doven en de intro wordt gestart, verschijnen de meest vreemde en gevarieerde projecties op het vizier van de helmen. Een leuk gevonden gimmick, maar zodra Les Claypool, getooid met bril en bolhoed, zijn bas voor het eerst aanraakt is alle aandacht op hem gericht.

Alle respect voor de uitstekende musicerende Larry LaLonde op gitaar en drummer van het eerste uur Jay Lane, maar met Les Claypool op het podium sta je in zijn schaduw. Eigenhandig weet het excentrieke meesterbrein met zijn diverse basgitaren en typisch stemgeluid de show te stelen. De basgitaar tot het belangrijkste instrument maken van een liveband is al knap, maar de manier waarop Primus dit doet is gewoonweg geniaal.

Aangezien Primus nagenoeg niets voorspelbaar doet, geldt dat ook voor de setlist. Vroeg in de set zitten nog wel het bekende ‘Here come the Bastards’ en ‘Those Damned Blue Collar Tweekers’, maar ook veel obscuur werk komt voorbij. Er is zelfs een heuse Pink Floyd cover (In the Flesh) ingestudeerd. Tegen het eind komen gelukkig wel publieksfavorieten ‘Jerry was a Racecar Driver’ ‘Mr. Knowitall’ en ‘Tommy the Cat’ voorbij, waarbij het vooral vooraan dringen geblazen is.

Na anderhalf uur blijkt er nog tijd voor een toegift met ‘Frizzle Fry’, maar daarna gaan toch echt al de zaallichten aan en worden bijvoorbeeld ‘My name is Mud’ en ‘Too many Puppies’ weggelaten. Aarzelend maar toch voldaan begeeft het publiek zich richting de uitgang. Een sterk optreden, waarbij virtuoos Les Claypool maar weer eens aantoont dat hij met Primus iets unieks in handen heeft.