Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image

| 21 september 2019

Scroll to top

Top

King Gizzard & The Lizard Wizard met weergaloze show in Area51

area51
Guido Segers

King Gizzard & The Lizard Wizard, ik wil die naam zo vaak mogelijk noemen. Het klinkt gewoon al knotsgek, maar de band imponeerde op ‘Down The Rabbit Hole’ en dat is vooral vanwege de kwaliteit. Vanavond staat het gezelschap in Area51, ook wel de heetste zaal van Eindhoven. Het bleek een druipend spektakel in het skatecentrum, georganiseerd door Gruismeel.

Opwarmer, een term die met de temperaturen deze dagen nogal een ironische bijsmaak heeft, is The Womb uit Den Haag. De band lijkt al snel volledig op te gaan in hun eigen composities. Dat klinkt als een goed gemixt brouwsel dat gestaag voortvloeit zonder ergens zwaar of fuzzy te worden. Gestage dreampop waar de luisteraar gemoedelijk op kan wegdromen.

Het muzikale weer slaat halverwege de set om, wanneer de band plots een stuk grilliger begint te klinken. Speels en energiek omschrijven het geluid dat de heren neerleggen. Het lijkt alsof ieder bandlid zijn eigen ding doet, maar het smelt allemaal samen tot een uitstekend geluid dat de gemoederen weet te verhitten. Het publiek begint zich te ontkleden, wat natuurlijk evengoed met de hitte te maken heeft. Toch wordt er gedanst en weet The Womb het feestje draaiende te krijgen. De mannen op het podium hadden even tijd nodig, maar nu de motor warm is klinkt de band als een beheerste psych machine.

2

De zaal vult zich pas echt goed voor de hoofdact. Het geluid van druppend zweet valt op stille momenten te horen. Ondanks een regenbuitje is de temperatuur nog steeds drukkend en het zweet loopt in stralen langs je rug, wachtende op de start van King Gizzard & The Lizard Wizard. Het blijft een bandnaam die je zou verwachten in een vreemde Monthy Python sketch. De sound doet ook wel een beetje zo aan. Een blend van alles, maar vooral met een zware ritmesectie en vee fuzz. Funky baslijntjes met daarop vlakke zang, die ervoor zorgt dat de band lekker nonchalant klinkt.

Dat doet de band met zeven muzikanten op het podium. Deze jonge honden weten hoe ze een fijn nummer moeten opbouwen. Statische, zweverige psych met de nodige effecten bouwt langzaam op naar ontladingen, waarop het publiek lekker los kan gaan. Op hitjes als ‘Cellophane’ gaat dat helemaal goed, maar eigenlijk is de hele set een lang dansfeestje. De twee drummers zorgen er ook voor dat daar de juiste laag beats voor ligt. Frivole zanglijntjes, verzorgt door schijnbaar willekeurige bandleden, geven een komisch tintje aan de muziek.

4

Ondertussen is het publiek aardig verhit geraakt en vinden er diverse psyched out paringsdansen plaats op de dansvloer. Water wordt met regelmatig over de verhitte massa gesprenkelt en de condens dampt van de muren. Behalve een fenomenaal optreden, mag dit één van de heetste shows van het jaar heten. Zels de Australiërs zelf, die toch uit een land komen dat vooral woestijn is, hebben het er moeilijk mee. “It’s hot!” kreunt frontman Stu Mackenzie een aantal keren. Geef hem eens ongelijk.

De psychedelische trip balanceert tussen een jam, een dansplaat en een punkshow. Het publiek stuitert op en neer voor het podium op de lome gitaar riffs en de hete basloopjes. Het gaat er gemoedelijk aan toe, al glibberend, kletsend en glijdend. Het is die hitte die alles doet samensmelten tot het hoogtepunt wat deze show van begin tot eind is. Lekker wegzakken in de fuzzy sound, wilde klanken en sfeer. Wanneer ook nog ‘I’m In Your Mind Fuzz’ langs komt is het kookpunt wel bereikt. De heetste show is het zeker, maar dit is er een voor de jaarlijstjes.

7Foto’s: Justina Lukosiute