Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image

| 21 februari 2020

Scroll to top

Top

Volbeat levert spervuur aan hits op Strijp-S

Volbeat levert spervuur aan hits op Strijp-S
Sebastiaan Quekel

Volbeat speelde in Eindhoven een van zijn sterkste shows op Nederlandse bodem met een spervuur aan hits, niet eerder gespeelde nummers en zelfs nog één nieuw ijzersterk nummer. De Deense metalpioniers, onder leiding van opperbevelhebber Michael Poulsen, gooiden op evenemententerrein Strijp-S alle registers open met vlammenwerpers, ronkende solo’s, een catwalk (inclusief boksring) en – hoe kan het ook anders – met veel, heel veel lekkere riffs.

Tekst: Sebastiaan Quekel | Foto’s: Paul Verhagen

Het is alweer zo’n twaalf jaar geleden dat Michael Poulsen en zijn troepen voor het eerst neerstreken in Eindhoven. Toen als een verlegen rockbandje, maar tegenwoordig is Volbeat een metalmachine van formaat, die Metallica op de hielen zit. De vaandeldrager van de metal geeft deze week twee uitverkochte concerten in de Ziggo Dome. Nogal een heftige week dus voor de liefhebbers van zware gitaarmuziek.

Zonder een nieuwe plaat op zak, flikt Volbeat het om Strijp-S van voor tot achter propvol te krijgen. Omwonenden en kantoormedewerkers staan langs het terrein op de balkons en daken om een glimp van het concert mee te pikken. Zij zien, net als de betalende bezoekers, dat het goed is. De vierkoppige band uit Kopenhagen kiest direct voor de frontale aanval met het machtige The Devil’s Bleeding Crown: een reusachtig doek valt naar beneden als boven het podium vuurwerkbommen afgaan.

Volbeat laat er geen gras over groeien en is duidelijk naar Eindhoven gekomen om twee uur lang de ruim 15.000 bezoekers te verpletteren met een dijk van een metalshow. En daarin slagen ze wonderwel, mede dankzij oogverblindende lasers, indrukwekkende HD-schermen, voortreffelijk camerawerk en Rammstein-achtige vlammenwerpers. Toch is Volbeats grootste troef de setlist. De Denen wisselen oud en nieuw materiaal op zeer vakkundige wijze af.

Zo gaat hitsong ‘Doc Holliday’ bijzonder fraai over in ‘Sad Man’s Tongue’, die dan weer naadloos overgaat in het heerlijk dansbare ’16 Dollars’. Poulsen, toch wel het nooit erkende achterneefje van James Hetfield, toont zich onvermoeibaar. De Deen stuitert op en neer over de catwalk, soleert in alle hoeken van de boksring – die achterin de catwalk staat – en stookt het vuurtje voordurend op. Eindhoven! Are you ready? Eindhoven! Here we fuckin’ go!

Het is geen verrassing dat classics als ‘Dead But Rising’ (met de verwoestende instrumental ‘Slaytan’ voorafgaand) en ‘Guitar Gangsters & Cadillac Blood’ het best worden ontvangen, maar ook met het nieuwe spul laat Volbeat zijn spierballen zien. Zo is het deels Deens gezongen ‘For Evigt’ met zijn aanstekelijke refrein onmiskenbaar Volbeat. Halverwege het concert haalt Volbeat zelfs een gloednieuw nummer uit de koker, dat bol staat van de lekkere riffs en herkenbare teksten. Dat belooft wat voor het nieuwe album dat volgend jaar uit moet komen.

Toch zijn er ook genoeg inkakmomentjes te bespeuren. Zo blijft ‘Let It Burn’ ondanks de stortvloed aan vlammenwerpers een vrij suffe rocksong. [EDIT: Het nummer ‘Goodbye Forever’ werd opgedragen aan Bidi van Drongelen, de eerste die in Nederland meer zag in Volbeat dan een onzeker rockbandje. Het is een van de vele live eerbetonen aan het muziekicoon, maar wederom een heel bijzonder moment.] Gelukkig herpakt de band zich al snel met ‘A Warriors Call’, waarbij Poulsen als een scheidsrechter bij een bokswedstrijd de massa opzweept. “Let’s get ready to rumble!”

Het staat buiten kijf: Volbeat is in de metalscene een van de beste liveacts van dit moment. Knap, omdat de band de afgelopen jaren weinig écht goede nummers heeft geschreven. Oude klassieker Still Counting sluit de metalshow in Eindhoven af op een manier zoals Volbeat zichzelf aan de wereld wil laten zien: samen met tientallen jonge kinderen op het podium, als één grote metalfamilie.