Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image

| 16 augustus 2018

Scroll to top

Top

The Reaction – Message in the Fire

The Reaction – Message in the Fire
Des
  • On 30 juli 2018

Review Overview

Score
7.5
7.5

Beat met een twist

Een toegankelijke en afwisselende voortzetting van de beat-tradities, maar wel met een duidelijk eigen interpretatie daarvan.

Zoals hier in een interview recent al te lezen was, is The Reaction op de proppen gekomen met hun derde release, getiteld Message in the Fire. Het vijftal dat is ontstaan uit een idee van drummer Kees en gitarist Jeroen (die we ook kennen van The Dirty Denims) gaat hiermee weer een stap verder dan met hun debuut Action with the Reaction wat betreft omvang, met een tiental nummers voor een eerste full length. En na een pauze van ruim 6 jaar tussen beide titels, met alleen het twee tracks tellende Go Wild als zoethoudertje, blijkt Message in the Fire het wachten waard.

Muzikaal gezien komen we niet voor grote verrassingen te staan: de band noemt een breed scala aan bands als inspiratie, waaronder The Yardbirds tot The Stooges tot The Doors tot Oasis; een aardig arsenaal aan verschillende klanken. Het zal vast niet alleen daardoor komen, maar duidelijk is wel dat de nummers divers genoeg zijn en een eigen feel hebben en daarmee het album afwisselend houden. Ook de bezetting, waaraan standaard al een orgel en mondharmonica zijn toegevoegd, draagt hier aan bij. Percussie wordt hier en daar naar binnen geschoven, een sitar erbij – ‘vernieuwend’ is niet het eerste stempel dat erop gedrukt kan worden, maar het is ook absoluut niet clichématig. De muzikanten weten duidelijk hoe hun invloeden te werk gaan, en zetten dit gemakkelijk naar hun eigen hand.

De productie is ook duidelijk op dezelfde leest geschoeid, wat het totaal alleen maar geloofwaardiger maakt. Dit betekent dat de drums wat tam klinken ten opzichte van bijvoorbeeld  gitaar en orgel, en dat het totaal wat wollig aanvoelt – niet iets dat je van een moderne productie zou verwachten, maar duidelijk wel een goede keus voor de sound die de band zoekt. En ook weer een paar stappen vooruit ten opzichte van de eerdere titels in termen van balans en definitie. De kers op de taart is echter de zang, die in de verste verte niet lijkt op Liam Gallagher of Jim Morrison, maar juist eerder doet denken aan Sparky van Demented Are Go. Met een heerlijk rauw randje eraan wordt het brave beat-imago doorbroken, hoewel de schijn op alle andere vlakken hoog gehouden wordt, tot de videoclip van de eerste single aan toe:

Message is, net als de andere releases, alleen op vinyl verkrijgbaar, wederom keurig binnen de lijntjes van de beat gekleurd. Gelukkig voor degenen die niet over de benodigde middelen beschikken – ze bestaan nog – is het album ook op Spotify terug te luisteren. Gaat heen en geniet ervan, want ook voor de niet-liefhebbers van zoetsappigheid zit hier genoeg in om blij van te worden.