Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image

| 20 oktober 2019

Scroll to top

Top

Monster Magnet keert magneetveld van De Effenaar om

Monster Magnet keert magneetveld van De Effenaar om
Antoon van Horrik

Monster Magnet en De Effenaar blijken een goede combinatie te zijn. Met enige regelmaat brengt zanger en oprichter van de band Dave Wyndorf met een inmiddels redelijk stabiele bezetting een bezoek aan deze concertzaal. Ook vanavond mag de band weer eens laten horen waarom het zo’n graag geziene gast is in Eindhoven. Maar voordat zij de ‘space lord motherfucker’ de zaal in slingeren, mag de band Puppy de spits afbijten.

Puppy is een redelijk nieuwe band die recentelijk is opgepikt door het platenlabel Spinefarm Records. Via hen is het debuutalbum The Goat vorige maand uitgebracht en aan de drie Londenaren vanavond de taak om de aanwezigen te overtuigen van hun kunsten. De zaal is nog maar voor de helft gevuld wanneer de band begint met hun muzikale betoog. De eerste tonen doen denken aan makkelijk in het gehoor liggende 90’s grunge, gecombineerd met een hoge en heldere stem die vergelijkbaar is met de vocalen van de zanger van Ghost. Dat het publiek hier wat aan lijkt te moeten wennen, blijkt uit de nog wat tamme reacties. Hierdoor laat Puppy zich niet uit het veld slaan en enkele nummers later bewijst de band dat ze meer zijn dan een zoveelste grungeband. Verschillende stijlen worden gecombineerd en het tempo wordt zo nu en dan opgevoerd. Met name het fanatieke en enthousiaste drumwerk van Billy Howard, getooid in een shirt van het Nederlands elftal, draagt daaraan bij en geeft de band een metalrandje. Tegen het einde van het optreden krijgt de band iets meer erkenning, wat ook deels te danken is aan het nummer Entombed, dat teert op een fijne en logge riff. Puppy bewijst dat ze raad weten met hun instrumenten en een redelijk originele sound hebben, maar het lijkt voor vanavond nog niet voldoende om iedereen daarvan overtuigd te hebben.

Terwijl Puppy het podium verlaat worden er op de backdrop, met het welbekende logo van Monster Magnet, beelden geprojecteerd van een 60’s sciencefictionfilm om een ieder voor te bereiden op wat komen gaat: onvervalste stonerrock met een psychedelisch laagje. En om aan te tonen dat we te maken hebben met een van de grotere bands op dit gebied wordt gestart met Dopes to Infinity. Het enthousiasme waar het nummer mee wordt ingezet slaat direct over op het publiek, waardoor de sfeer heel anders is dan gedurende het voorprogramma. Dat ook Monster Magnet pas nieuw werk heeft uitgebracht blijkt uit het volgende nummer Rocket Freak, de openingstrack van het inmiddels alweer elfde album Mindfucker. Ook dit nummer wordt goed opgepikt wat aantoont dat de laatste plaat met gemak een plekje weet te verwerven tussen het oude, bekende materiaal. Waar je zou verwachten veel nieuwe nummers te horen, staat vanavond toch vooral in het teken van de klassiekers en dat laat het publiek zich prima smaken. Menig nummer van Superjudge, Dopes to Infinity en Powertrip passeert de revue en zorgt voor een uitgelaten sfeer in de zaal. Dave Wyndorf geniet zichtbaar, terwijl gitaarspeler Phil Caivano met zonnebril op stoïcijns zijn werk vakkundig blijft doen. Ook de overige leden kwijten zich van hun taak en laten merken dat ze er zin in hebben.

Terwijl beelden van jaren ’60 en ’70 films voorbij flitsen, waarbij menig vrouwelijk naakt, gecombineerd met musclecars, motoren en occultisme niet geschuwd worden, nadert het optreden zijn einde. Het is dan ook niet verwonderlijk dat het publiek meer wil na de ultieme afsluiters Negasonic Teenage Warhead en Space Lord, waarin ook wordt voorzien middels CNN War Theme, Dinosaur Vacume en het niet te missen Powertrip. Hiermee laat de band zien dat ze na 30 jaar nog altijd bestaansrecht hebben: het enthousiasme, de energie en de muzikale kwaliteit waarmee enkele regelrechte klassiekers worden gespeeld zijn tekenend. Eindhoven kan zich vervelendere stamgasten wensen.