Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image

| 16 juni 2019

Scroll to top

Top

Interview Charlie & the lesbians: sterker dan ooit

Interview Charlie & the lesbians: sterker dan ooit
Roy Verhaegh

Charlie & the Lesbians zijn lekker bezig. Dat klinkt op zich al best opwindend, maar in het echt zijn hun shows nog veel opwindender. Op een andere manier welteverstaan. Overdag is het een viertal van brave deelnemers aan de Nederlandse maatschappij, maar in des avonds, als het donker wordt, veranderen ze in een chaotische punkrockmachine die menig concertzaaltje aan flarden speelt.

Om dit allemaal extra kracht bij te zetten hebben ze onlangs een nieuwe plaat uitgebracht onder de naam ‘Paper Trail of Happinness’, waar ook een tour door Europa aan vast geplakt werd. Op zaterdag 23 maart hebben ze hun homecoming-show in ’t Stroomhuis en stellen ze die plaat eens voor aan Eindhoven.  En wees gewaarschuwd, want ze zijn sterker dan ooit tevoren, als we de band mogen geloven.

Foto omslag door Denise Amber Photography

Laten we bij het begin beginnen. Stel de band even voor, wie doet wat, hoe en wanneer hebben Charlie & the lesbians elkaar gevonden? En vanwaar de keuze voor deze stijl van muziek?

Zang: Charlie Hoeben
Drums: Soesja Hoeben
Bas: Noortje Pullens
Gitaar: Mees Welmers

Om en nabij 2015 kregen Noortje en Soesja het idee om samen een bandje te beginnen; Noortje zou gitaar gaan spelen en Soesja gaan drummen. Het leek ze wel een leuk idee om Soesja’s broertje Charlie, te vragen om de vocalen op zich te nemen. Hij had hier totaal geen ervaring mee, maar charisma had hij wel, en dat is zeker zo belangrijk. Charlie & the lesbians is geboren. Na een paar repetities aanklooien met wat covers, was Mees per toeval bij zo’n repetitie en ging voor de gein wat mee-bassen. Totdat Noortje en Mees even van instrument ruilden. Dit bleek zo stukken beter te klinken dan voorheen.

Al snel zijn we begonnen met het schrijven van eigen nummers. Omdat we alle vier nog niet erg ervaren waren met het instrument dat we bespeelden, klonk het van nature vrij primitief, maar wilden ons een beetje afscheiden alle bestaande Nederlandse “garage” bands en besloten het ietwat ruiger aan te pakken en het dan maar punk te noemen.

In de nacht is het viertal een geoliede chaotische punkrock machine die mening zaal aan gort speelt, maar waarmee zijn de leden overdag zoal mee bezig?

We hebben alle vier gewoon een baan, Charlie werkt in een casino, Noortje bij de gemeente Someren, Mees werkt in een zeefdrukkerij en Soesja is net afgestudeerd en staat achter de bar bij van Moll.

De naam Charlie & the lesbians klinkt spannender dan dat deze eigenlijk is. De frontman heet Charlie en er zitten twee lesbiennes in de band. Daarnaast is gitarist Mees er ook niet vies van zijn gezicht tijdens optredens van een flinke laag make-up te voorzien. Het is een waar schouwspel, maar doen jullie met deze naam Mees eigenlijk niet te kort?

Nee, Mees is ook een ware lesbienne.

Foto door: Jack Parker

Welke bands hadden jullie in gedachten bij het schrijven van de nieuwe release ‘Paper Trail of Happinness’? Wat hebben jullie deze keer anders gedaan ten opzichte van voorgaande opnames?

Mees haalde inspiratie uit black metal bands als Burzum en Wolves in the Throne room bij het schrijven van nieuwe riffs. Verder loopt het erg uiteen eigenlijk, van 70’s punk bands als the Stooges tot hedendaagse popnummers. We zijn dit keer een stuk beter voorbereid de studio ingedoken. We hebben van te voren een strakke planning gemaakt en goed bedacht wat we wilden gaan dubben etc. Dat moet ook wel als je in 2 dagen tijd 8 nummers wil opnemen.

Een groot deel van jullie nummers dragen een toon van negativiteit en pessimisme. In het nieuwe nummer ‘Vacation’ stelt Charlie bijvoorbeeld de luisteraar de vraag “When you are alone, do you hate yourself?”. Zijn jullie zulke negatieve mensen?

Nee hoor, dat valt reuze mee. Charlie schrijft alle teksten. Zelfhaat blijft toch wel een terugkerend thema.

Jullie hebben een bijzonder rondje door Europa gemaakt. Slovenië, Tsjechië, Oostenrijk, Duitsland, maar ook Nederland werden rijkelijk bezocht. Op zaterdag 23 maart hebben jullie een homecoming-show in ’t Stroomhuis in Eindhoven, waarna jullie nog voor een optreden naar Portugal trekken. Waarom specifiek deze landen? En waarom hebben jullie bijvoorbeeld België overgeslagen?

We hebben deze tour zelf, samen met Baits (garageband uit Wenen) georganiseerd. Sonja (Baits) had op veel van deze plekken connecties. Helaas hadden we binnen deze 10 dagen geen tijd meer om ook België in te duiken. In Portugal zijn we gevraagd voor een showcase festival.

Jullie hebben al een behoorlijk reputatie opgebouwd wat betreft jullie live-shows. Wat is nu dat ene geheime ingrediënt waar jullie die power uit putten?

Ritalin.

Wat staat er nog op de agenda voor Charlie & the lesbians? Wat hopen jullie ooit nog te bereiken?

We zouden graag een keer op Best Kept Secret en de Zwarte Cross staan, verder natuurlijk niet alleen Nederland maar de hele wereld veroveren.

Wat kunnen bezoekers verwachten tijdens de show in ´t Stroomhuis?

Een memorabele avond met Price, Network 76, het Bottom Shelf records-dj Team en een Charlie & the lesbians dat sterker is dan ooit tevoren.

Hoe zouden jullie Charlie & the lesbians zelf het beste willen omschrijven?

Lastig, kom kijken en oordeel zelf.

Check hieronder hun nieuwste plaat ‘Paper Trail Of Happiness’.