Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image

| 30 november 2020

Scroll to top

Top

Gouwe ouwe op de vrijdag van Eindhoven Metal Meeting 2019

Gouwe ouwe op de vrijdag van Eindhoven Metal Meeting 2019
Guido Segers

Het is weer december. De dagen zijn kort en donker, de nachten lang en een donkere horde daalt neer in Eindhoven voor de Eindhoven Metal Meeting. Natuurlijk zijn we daar weer bij.

Foto’s Justina Lukosiute | Tekst Guido Segers

We iets te laat binnen voor regionale helden Lucifericon, maar kunnen wel de Nederlandse black metal sensatie Asagraum meepikken. De kleine zaal is ramvol voor deze dames, en dat is zeker niet onverdiend. Het in 2019 uitgekomen ‘Dawn of Infinite Fire’ is een heftig stuk vakwerk, wat live ook vurig ten gehore gebracht wordt. De gekrijste vocalen en verschroeiende riffs gaan er goed in bij het publiek. Black metal zoals ’t hoort.

Niets ten nadele van Tsjuder natuurlijk, want dat is eveneens black metal zoals ’t hoort, maar van het killere en agressievere soort. Nag en Drauglin lopen als twee door demonen bezeten muzikanten op en neer op het podium, met wijd opengesperde ogen, terwijl door een set compromisloze black metal geraasd wordt. Na 26 jaar als band nog steeds fucking opgefokt dat podium opklimmen verdiend respect. “Do we look like someone who cares what God thinks?”, wordt gebruld als intro van de volgende aanval. Het antwoord blijft uit.

Alcest

Vandaag is er één band die de vreemde eend mag heten en dat is Alcest. De Franse band rondom Neige is al jarenlang een andere, zachtere kant opgedwarreld na de wat sketchy origine in Dor Daedeloth en Peste Noire. De dromerige shoegaze black metal trekt toch veel aandacht en terecht, want Alcest staat live inmiddels als een huis. Dat is wel eens anders geweest en nog steeds zit Neige er qua zang regelmatig een tikje naast, maar het geluid is vergeeflijk. Natuurlijk met werk van het nieuwe ‘Spiritual Instinct’, wat een voortzetting laat horen van het lome, atmosferische wat Alcest zo uniek maakt. Een hoogtepuntje van de dag, zeker als ‘Autre Temps’ ingezet wordt.

Nocturnal Breed

Ok, dan gaan we even terug naar primitief en rauw met black’n’rollers Nocturnal Breed. Zanger Kenneth Halvorsen, oftewel S.A. Destroyer neemt een flinke slok uit zijn fles whiskey (het lijkt een Ierse te zijn), ritst zijn jack open, duwt zijn zonnebril recht en we gaan vlammen. Vuige vocalen en venijnige gitaren in groot contrast tot wat hier net voor op het main stage te horen was. De drank gaat ook over het publiek heen natuurlijk. ‘We Only Came for the Violence’ kwam dit jaar uit en laat horen dat Nocturnal Breed ervan overtuigd is dat de jaren tachtig nooit voorbij zijn, maar ook dat rock’n’roll onverwoestbaar is. Chaotisch, zeker, maar ook een live band die staat als een huis!

Bloodbath

Tijd voor iets heel anders op het main stage met de ambachtelijke death metal van vakprofessionals die Bloodbath heet. En ja, daar valt muzikaal niets van te zeggen. Hoge kwaliteit, perfecte executie, maar eigenlijk ook een beetje voorspelbaar. De band met leden van Katatonia en Paradise Lost doet het altijd goed, maar mist een beetje de vonk van de hoofdprojecten. En dat is prima, maar geeft ons weer de ruimte om even in de kleine zaal te gaan kijken naar The Vision Bleak. Dit project van Empyrium frontman Schwadorf en Ewigheim frontman Konstanz is een vrij consistente gothic metal band die de 20 jaar aan gaat tikken. Ook hier is de uitvoering uitstekend, maar het mist een beetje de ruwe passie die we eerder op de dag geserveerd kregen. De cleane vocalen hebben een dramatisch randje en in de gitaarlijnen hoor je de emotionele lading en dat houdt de toehoorders bij de les.

The Vision Bleak

Het zijn opvallend genoeg de oudjes die tijdens deze editie van Eindhoven Metal Meeting de toon zetten. Dan hebben we het niet over de bands die zo’n 20 jaar bezig zijn, maar het powerhouse Sodom wat sinds 1981 de dienst utimaakt als het over Teutonische thrash gaat. De Duitsers dropten nog 2 EP’s dit jaar en staan gewoon te spelen als een stel jonge honden. Die flinke podiumshow doet daar ook niet aan af natuurlijk en de stem van Onkel Tom is nog altijd sterk. En wat overtreft nou classica sls ‘Sodomy & Lust’? Precies.

Sodom

Ruins of Beverast zet de kleine zaal nog even in een waas van rook, maar de lange opbouw zorgt ervoor dat de grote zaal aanlokkelijk wordt. Daar mag namelijk Kampfar de dag afsluiten. ‘Ofidians Manifest’ was een succesvolle plaat dit jaar en zet de Noorse band niet ten onrechte op deze plek. De sound is imposant, maar het is ook de manier hoe de band het podium beklimt en zanger Dolk de ruimte geeft om impact te maken met zijn bezielde performance. Ik weet niet of ik ooit ga wennen aan die vreemde tattoo van het bandlogo op zijn buik, maar het is ‘m vergeven met al die fantastische platen. Kampfar speelde voor het laatst in Eindhoven in Dynamo, in de kelder. Op dit grote podium verdrinkt de band echter geen moment en het komt de energie van de live set ten goede. Een waardig einde van dag 1.

Kampfar