Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image

| 19 september 2021

Scroll to top

Top

Blitskikker – Droom de Wereld

Blitskikker – Droom de Wereld
Guido Segers

Review Overview

Score
8
8

Dromerig

Stranger Things, maar dan absurdistisch

Blitskikker is een nogal… opvallend (?) project van Woody Veneman en Twan van Bragt. De een is muzikant (Woody & Paul, Polly & Bruce, S.T. Cordell) de ander schrijft (schreef verhalenbundel ‘‘Jazzballet’ en pende voor velen). Samen maken ze muziek die misschien ergens tussen synth wave en melancholische rom-pop uit de tachties te plaatsen is. Eigenlijk is het hele aura van Blitskikker dat van Modern Talking zonder permanentjes en permanentie.

En dat werkt al met al een tikje bevreemdend, zeker omdat de teksten, waarvan de maker dus of Woody of Twan is, ontzettend maf zijn. Maar wel leuk, en erg beeldend. De muziek is lichtvoetig, vluchtig, maar wel meeslepend, vooral in die beat-gedreven refreinen met gekreunde en gesteunde refreintjes, zoals op ‘Soms Ben Ik De Zon’. Je bent nou eenmaal soms de zon, maar soms ook champagne of een schlemiel.

Blitskikker heeft een hoog tongue-in-cheek gehalte, met de lispelende zanglijntjes en de zwoele vertellersstem. Je voelt gewoon de hete adem in je nek op ‘Wilde Westen’: “Je bijt de nek van een kip met je blote tanden door…” Wat? Het past, want alles op deze plaat is, naar eigen zeggen, intuitief ontstaan. Uit de losse pols en daarom zing je soms gewoon over een tandenborstels die in een beker horen op een lome, repetitieve beat. Ergens in het geluid verenigen zich hiphop, disco en spoken word tot een vreemd soort hybride vorm die vooral onverwacht comfortabel is.

De gelijknamige track, ‘Blitskikker’ dus, is wellicht de coolste hiphop track van het jaar. Bij deze al. Ik bedoel, de lijn: “Deze amfibie maakt van je moeder weer een meisje.” Die is goud. Voor een project wat vooral op spontane creatie rust, lijken de twee elkaar naadloos aan te voelen in de samensmelting van hun skills. Misschien wel omdat ze sinds de middelbare school matties zijn. Het werkt in ieder geval en onnavolgbare songs als ‘Tiramisu’ komen op een emotioneel level gewoon binnen. En dat is eigenlijk waarom deze plaat gewoon werkt. Ergens klopt er niks van, waardoor alles eigenlijk wel weer werkt. En eigenlijk is het daardoor best een lekkere plaat.

Nog even wachten, op 12 Maart komt Blitskikker’s debuut ‘Droom de Wereld’ uit. Self-released en op het notoire Barreuh Records.