Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image

| 27 januari 2022

Scroll to top

Top

Sukaikingudamu – Act 1

Sukaikingudamu – Act 1
Guido Segers

Review Overview

Score
8
8

Mysterieus

Een plaat om bij weg te dromen.

Heb je ooit Dungeons & Dragons gespeeld, dan weet jij hoeveel werk sommigen stoppen in het spel. Een wereld op pen en papier leven in blazen, dat is ook wat multi-instrumentalist Dennis gedaan heeft met dit mysterieuze project, voorheen enkel bestemd voor de oren aan de speltafel waar hij aanschuift. Noem het een soundtrack of dungeon synth, het is zonder meer muziek die uit het donkere, atmosferische vaatje tapt op de schimmige randjes van het rock genre en daarom niet te missen hier. Sukaikingudamu dus.

Het geluid danst op een koord tussen orkestraal en intiem, met toetsen die zachtjes druppelen over het geluid van hoorns en cymbalen, die luid en overweldigend zijn. Dat is nog het beste te horen op ‘じりつ歌’, waar de melodie soepeltjes rondwaard en de muziek langzaam aanzwelt. Het zijn klanken, waarop je wil wegdromen van verre plekken en mysterieuze werelden. Dat is dan ook precies het evocatieve doel van zulke muziek.

Interessant is hoe zo nu en dan de tonen vervormd worden. Dat zorgt voor dat exotische, Oost-Aziatische geluid wat duidelijk geambieerd wordt. De titels en de naam van het project wijzen daar althans op, maar daarover is nog geen info beschikbaar. Op ‘開始ウィザード’ hoor je ook hoe je met een snelle, korte tonen een heel spannend stuk kan maken met dat wat we meestal interpreteren als Arabische passages. Ik ben geen muziekwetenschapper, vergeef me het gebrek aan terminologie om de kleine genialiteiten van dit album te omschrijven.

Wat we vooral niet moeten vergeten, is dat deze plaat ook verhalend bedoeld is. Het verhaal van een kat, koe, schildpad en geisha is dan ook het enige wat de omschrijving ons verteld. De invulling is aan de luisteraar, want ook dat is D&D. Je hoort het ook met name op afsluitende song ‘お祭り’, wat de nodige narratieve elementen bevat.

Sukaikingudamu valt het beste te omschrijven als dungeon synth, maar die term moet je tegenwoordig ook specificeren. Het neigt meer naar het warmere, meer open subgenre comfy synth (ja, dat is een ding). Muziek om van te genieten met of zonder goed boek. Of aan tafel met je D&D team. Maar zeker muziek met veel geheimen.